Ja właśnie dlatego nie kłamię. Mówią że najgorsza prawda jest lepsza niż kłamstwo. Nie zgadzam się z tym, lecz w większości przypadków zdecydowanie lepiej być szczerym. Po pierwsze łatwiej, po drugie nie musisz się z tym później użerać.

Nie! Nie chodzi o to że to jest złe, czy niedobre… Kiedy wyjeżdzasz na wakacje na Kretę i poznajesz fajną laskę, to kłamać możesz ile chcesz. Nigdy to nie wyjdzie na jaw, nigdy nie będzie z tego chorych akcji. Lecz jeśli masz z ludźmi spędzić rok lub więcej – najlepiej być szczerym jeśli chodzi o relacje wewnątrzspołeczne.

Przykłady? Niewiem… pierwszy z brzegu. Umawiasz się z kumplem, ale nie chce Ci się iść, więc wymyślasz historyjkę że masz ważną sprawę do załatwienia. Konsekwencje łatwe do przewidzenia :) Ale to taka sobie historyjka. Ciekawsze jest udawanie że się do kogoś nie ma żadnego problemu ;)

Znam mistrzynię. Znajoma z internetu. Najzabawniejsze że musiałem przeżyć dwukrotnie to samo… raz w necie, raz na żywo. Po dwóch i pół roku koło się zatoczyło i jesteśmy w sytuacji wyjścia.

No ale nieważne. Zabawny jest system kierujący takimi ludźmi. Myślę że doświadczenie ich już nauczyło, że stwarzająć pozory naokrągło, ciągle pakują się w kłopoty i problemy. Więc czemu nie zrobić czegoś inaczej? Tu pojawia się bariera bezpieczeństwa definicji siebie. Jeśli ktoś zbudował świadomość własnej osoby na fakcie bycia uwielbianym przez WSZYSTKICH, nie zaryzykuje straty wielbiciela. Będzie wolał skłamać. Nawet ze świadomością ryzyka. Przykre nie? :)

Oj, niedobrze. Zrobiłem się chyba współczujący. PSTRYK. Koniec :)

To żałosne właściwie. Dodatkowo taka maszyna normalnie funkcjonuje :D Jak musi cholernie nie myśleć, tylko kierować się zasadą „byle do przodu”. Jeśli potrafi tak przez całe życie, szczerze życzę powodzenia!

Tak, masz rację. Wybacz jak mogłem być tak głupi i nie widzieć tak oczywistych rzeczy, ale dzięki Tobie przejrzałem na oczy

No tak… to był ciąg dalszy.

Polecam na dobry humor, kiedy chce się tańczyć, kiedy jesteś pewny siebie.

Enjoy! :)

Zaczęło się w rozmowie o surogatkach. Facet twierdził że ludzie korzystający z usług owych pań to idioci bo można adoptować dziecko i że w ogóle nie myślą… (błogi uśmiech zagościł na mym licu). Ok, błąd, więc tłumaczę. Część ludzi wolałaby mieć dzieci, które powstały z własnych genów. Facet chyba nie zrozumiał. Coś o egoiźmie, o widzimisię i dziwactwach. Znów tłumaczę – geny mają ogromne znaczenie jeśli chodzi o dziecko. W odwecie usłyszałem kilka zupełnie idiotycznych tez :D

Jeżeli adaptujemy dziecko w okresie niemowlęcym to praktycznie pewne, że będzie zachowywać się tak jakbyśmy wychowali swoje własne

dziecko będzie tylko i wyłącznie takie jak zostanie wychowane i nauczone, bez względu na to kto je urodził.

Co za kolo… większych głupot wypowiadanych z taką pewnością siebie jeszcze nie słyszałem. Nienawidzę kiedy ludzie wypowiadają się z pełnym przekonaniem o swojej nieomylności w sprawach które nie są w 100% oczywiste. To kompletna głupota (ale w sumie w równym stopniu nienawidzę hipokryzji… Kurwa, jak można potępiać jakieś zachowanie, kiedy robi się dokładnie to samo? Facepalm).

Tak czy siak. Ostatecznie się poddał :)

Dzisiaj – kwestia „szpanowania” ;) Facet twierdzi że szpanowanie (akurat chodziło o okulary przeciwsłoneczne) go wkurwia bo jest nienaturalne. Wskazałem błąd – to naturalne zachowanie dyktowane podstawowym instynktem. Przykład? Paw ze swoim ogonem. Odpowiedź rzuciła mną o glebę. Pozwolę sobie zacytować:

porównanie do pawie jest faktycznie dobre, zwłaszcza, że paw jest zwierzęciem myślącym i obdarzonym wolną wolą, a do zwabienia partnerki wykorzystuje ogon kupiony w tesco za 3,5 zł.

Zaskoczył mnie. Użył ironii… Zdolniacha.

Mając na uwadze fakt, że i pawiem i człowiekiem w tym przypadku kieruje ten sam instynkt, a rozmówca zasugerował że przeczy temu fakt umiejętności samodzielnego myślenia ludzi (sic!), przestałem tłumaczyć to na logikę która najwyraźniej do kolegi nie docierała, a zacząłem się bawić :)

ja:

paw jest zwierzęciem myślącym i obdarzonym wolną wolą
udowodnij że nie jest.

do zwabienia partnerki wykorzystuje ogon kupiony w tesco za 3,5 zł.
to nie ma żadnego znaczenia. Wykorzystuje to co może.

kolega:

udowodnij że nie jest.
Udowodnij, że jest. Jak już chcesz prowadzić taką inteligentna wymianę argumentów…

to nie ma żadnego znaczenia. Wykorzystuje to co może.
Ma znaczenie, bo wykorzystuje wrodzone atuty, a nie nabyte drogą kupna.

ja:

Udowodnij, że jest.
No proszę. Mówisz że paw nie myśli bo nikt nie potrafi udowodnić że myśli? W takim razie Boga nie ma :) I nie… nie obchodzi mnie co myślicie. BOGA NIE MA I KONIEC.

Ma znaczenie, bo wykorzystuje wrodzone atuty, a nie nabyte drogą kupna.
Ma znaczenie, bo Paw ma chudsze nogi, a człowiek odkrył ogień.

Rozgrywka trwa :) Ciąg dalszy nastąpi :)

Zaraz, zaraz. O co chodzi? Po co to, na co to, gdzie?

Albo inaczej.

Kurwa… znowu.

Tak wygląda moja reakcja na kolejne pozbawione krzty sensu twory quasi-wrażliwców. Wchodzę se na taki blog. Czytam se. I co widzę? Jakieś skrzywdzone przez rodziców dziecko elokwentnie wypowiada się na temat prywatnego postrzegania… yyy… wszystkiego. I od razu mamy rewelacje w stylu milcząco obijającego się o usta dialogu. Cudo.

Wiecie, da się to interpretować, to prawda. Tylko jeden problem – to wszystko sztuczne jak sam skurwysyn.

Problem tak naprawdę nie leży w tym, że Ci ludzie to idioci, tępaki itp. Kiedyś też byłem sierotką zarzyganą i jęczałem nad swym losem (tyle dobrego z tego że chociaż dyskretnie), uważając że mam specyficzne spojrzenie na rzeczywistość, które zawdzięczam wysoko rozwiniętej wrażliwości na szczegóły. Jezu xD

Chodzi o to, że to nieprawda :) To nie wysoko rozwinięta wrażliwość, to nie nadnaturalej natury spojrzenia, to nie grubiej uszyte fragmenty elokwentnej intuicji. To zaburzenia emocjonalne i naturalny system obronny ludzkiej osobowości.

Cytat z pewnego bloga:

(…) Poszukują prawdy i prawdziwych odpowiedzi, które najcześciej są zupełnie na bakier z codziennymi doswiadczeniami. Ich oczekiwania określane są generalnie jako„nierealistyczne i baśniowe”, w hojności swej percepcji  zauważają zbyt wiele, znajdują rzeczywiste fundamenty zjawisk, zdarzeń, postaw i rożnorakich aspektów rzeczywistosci. Po zdrapaniu lakieru marzeń, wyłazi na zewnątrz zaszpachlowana szaroburość, i nic dziwnego, ze u ludzi o tak niepraktycznej percepcji, pojawia się poczucie wyalienowania, bezsensu, bezcelowości. Niektórzy z nich potrafią zaakceptować mechanikę tej rzeczywistości, ale nie potrafią się pogodzić z jej generalnym projektem. (…)

Zakładam że autor tekstu właściwie ma na myśli siebię. Mam jeden komentarz.

Nosz kurwa proszę. Prawda jest na bakier z doświadczeniami? W którym świecie? Można podejść do czegoś logicznie i znając same założenia dojść do prawdy jedynie drogą dedukcji, ale ona nigdy nie będzie różna od tej którą odkrywa się doświadczeniem. Chyba że popełniło się błędy w założeniach lub rozumowaniu. Ale wtedy to nie jest prawda. Kurwa. Najlepiej pisać idiotyczne teksty które nie mają żadnego pokrycia w rzeczywistości.

„Oni” zauważają zbyt wiele? Znajdują rzeczywiste fundamenty zjawisk, zdarzeń, postaw i rożnorakich aspektów rzeczywistosci? Błagam. Nie potrafią dostrzec nawet fundamentu swojej postawy. Przyczyny swojej ciężkiej sytuacji. Różnorakich aspektów rzeczywistośći? To już bełkot. Też tak potrafię po wypiciu trzech win marki „Filozof”.

Szkoda mi tych ludzi. Niestety nie da się nic zrobić ;)

Jeszcze odnoścnie bloga samej panienki. Trafiłem na niego przez uszczypliwy komentarz autorki w jakimś serwisie. Poczułem się zaintrygowany (w sumie to przede wszystkim awatarem – panna potrafi sobie zrobić zdjęcie), postanowiłem zajrzeć. Standardowo :) Wywody o wrażliwości, o związkach + mnóstwo prowokacji. Co drugi wpis ma w tytule coś z dziwkami, porno, fetyszami, czymkolwiek. Lubisz to :)

Szkoda tylko że całkiem fajna dupa z wyglądu:D W sumie, poznałbym ją na żywo. Chciałbym się przekonać czy wszystkie prowokujące, ultrawrażliwe i megainteligentne dziewczęta są takie same.